Eit godt stykke kjøtt

Eit godt stykke kjøtt

Eit hav av råvarer kan vi velje mellom. Heldigvis har vi fire sesongar som kan gi eit naturleg skilje. Kombinasjonane kan vere mange, og det er i grunn berre kreativiteten som kan sette ein stoppar.

Nokre av mine tidlegare kollegar var eksepsjonelt dyktige, dei kan rett og slett ikkje samanliknast med nokon. Menyar deira hadde få tilfeldigheiter. Dei var gjennomtenkt, og utforma som dei mest talentfulle kokkekunstnarane. For det er nettoopp det dei er - kunstnarar. Ikkje i min villaste fantasi kan eg samanlikne meg med dei. Evna til å lage ein saus som rommar heile munnen og skapar smakar som ein aldri trudde fantes var deira spesialitet.

Ein ting er i alle fall sikkert, dei har vore ein stor inspirasjon. Nysgjerrigheita auka då rettane skal kombinerast med vin. Det er no det blir moro! Før menyen var klar for gjestene måtte det vere eit samspel mellom mat og vin. Vinane vart derfor henta fram frå vinkjellaren.

Teori og praksis vart sett på prøve. Mat og vin kombinasjonen som i utgangspunktet var skapt for kvarandre, kunne vere mindre egna grunna nokre komponentar som var ”nye” for retten. Nye idear måtte klekkast ut, og ei ny smaking måtte gjennomførast. Med alt for lita tid før gjestene vart ønska velkommen i restauranten kom kombinasjonane til syne, og vinane passa perfekt. Og gode det var dei!

Alle kjenner til kvardagen som er fylt med planar og gjeremål. Lite vert lagt til tilfeldigheita. Derfor ønskjer ein at maten skal vere sunn, næringsrik og enkel. Ofte hamnar ein på rettar ein kjenner godt til og som gir lite hjernebry. Helgane kan ein krydre med andre variasjonar. Kokebøkene vert gjerne henta fram og opna. Det er no utforskinga kan settast i gang. Opplevingar ein har fått på restauranten skal prøvast på kjøkkenet og gjennopplevast ved kjøkkenbordet. Skal ein ta utgangspunktet i maten eller vinen?

Eg er frankofil, med eit ekstra hjarta for Rhône. Om det er raud- eller kvitvin blir eg i ekstase. På lik linje med andre områder vil ein finne variasjonar i Rhône, sjølv om eg ofte opplever at dei er sjeldnare enn i andre områder. Sanninga er at Rhônedalen er ein av Frankrikes viktigaste kvalitetsregion. I den nordlege delen, referert til som Nord-Rhône, vil drua Syrah kome til syne blant dei raude, og drua Viognier blant dei kvite. Nord-Rhône sin intense drue Syrah eignar seg godt til vilt og andre kjøttrettar. Aromabiletet skal helst vere klart og helst ikkje blandast inn med for mange komponentar. Ingen andre årstider passar det betre med ein kraftig og aromatisk vin. Lysglimtet frå ei god flaske Rhône kan nesten samanliknast som ein dag som sola. Den gjer underverket. I kombinasjon med mat vil ein ofte velje reint kjøt.

MAT & VIN Ein enkel, men klassisk rett vil kunne bestå av eit godt stykke kjøtt.

  • Eit godt stykkje kjøt
  • Søtpotetmos
  • Raudvinssaus
  • Aspargues Treng ein meir? I grunn ikkje…..

Sjølvsagt hamne valet på ein Syrah frå Rhône. Produsenten Guigal er meget dyktig og lagar flotte vinar. Dei er rike på aroma og skuffar sjeldan (mot aldri?). Guigal, Crozes Hermitage 2009 ei sann glede og god kombinasjon. Ein saftig vin som gir aroma av mørke bær og pepar. Både på nase og i munn er den aromatisk. Med dei blaute tanninane og rik på smak er eg svært fornøgd.

8214415723_f8ab70cb05_k-1024x768.jpg

DESSERT FRÅ HJARTA AV SOGN Heldig som eg er kom det forsyning med eple og pære frå Sogn i år og. Desse er perfekt til å knaske på dagen lang, eller lage dessert av. Denne gangen hamna valet mitt på ein karmalisert dessert. Alt ein treng er ei ildfastform, ei omn som kan halde ein god temperatur. Frukta delar ein opp, tilset brunt sukker og smør. Vel ein halvtimers tid i omnen, og så var desserten klar.

504383882_22e75e0b9e_o-1024x768.jpg

Om ein ikkje har prøvd dessertvin er det noko ein faktisk må gjere. Den fyldige vinen som vanlegvis har ei god balanse mellom syre og sødme gjer underverket. Munnen blir romma av eit hav av smakar. Eiswein er eit tysk vinbegrep. Tidlegare vart tysk kvalitetsvin kategorisert etter sukkerinnhaldet i druesafta (mostverket) før gjæringa. Kort kan vi sei at rekkjefølgja består av: kabinett, spätlese, auslese, beerenauslese, eiswein, trockenbeerenauslese. Dei tre fyrste kan vere tørre eller søte, men dei tre siste kategoriane er dessertvin. Ønskje er å ha ein dessertvin som inneheld god balanse mellom syre og sødme.

Til desserten fekk eg lyst å smake ein Eiswein frå Nahe i Tyskland. Desserten fekk derfor tilført banan for å nå opp mot nivået til vinen. Vinen baud på tørka aprikos, snev av nøtter og hint av mineralitet.

Smakfull rett med det beste frå fleire verdnar!